ဒီအခ်ိန္ဆို
အေဖနဲ႕အေမ
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား....
ဒီအခ်ိန္ဆို
အစ္ကိုနဲ႕အစ္မ
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား....
ဒီအခ်ိန္ဆို
ညီေလးနဲ႕ညီမေလး
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား...
ေႏြးေထြးတဲ့
အသိုက္အၿမဳံေလးကို
မလြဲတာလို႕
ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာခဲ့ရတယ္
ပူပင္စြာ သူတို႕ေတြ
ေမွ်ာ္ေနေလမလား.....
တစ္နယ္တစ္ေက်းကို
ထြက္ခြာလို႕
ေရေျမျခားသြားလည္း
အသိုက္အၿမဳံေလးရဲ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ေႏြးေထြးျခင္းေတြနဲ႕အတူ
ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနမယ္ဆိုတာ
သိေနရက္ေပမဲ့လည္း.....
လြမ္းေရးထက္
၀မ္းေရးက
ပူေလာင္ေနတတ္တာ
လြန္ဆန္လို႕မရတဲ့
ဘ၀စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမို႕....
အခ်ိန္တန္လို႕
အိမ္ျပန္မလာခဲ့ရင္ေတာင္
ရင္မွာရည္စူး
စိတ္ကူးေလးနဲ႕
ေရာက္ေနတတ္သည္.....။
{ကိုေဇာင္း}
အေဖနဲ႕အေမ
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား....
ဒီအခ်ိန္ဆို
အစ္ကိုနဲ႕အစ္မ
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား....
ဒီအခ်ိန္ဆို
ညီေလးနဲ႕ညီမေလး
ေနေကာင္းပါရဲ႕လား...
ေႏြးေထြးတဲ့
အသိုက္အၿမဳံေလးကို
မလြဲတာလို႕
ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာခဲ့ရတယ္
ပူပင္စြာ သူတို႕ေတြ
ေမွ်ာ္ေနေလမလား.....
တစ္နယ္တစ္ေက်းကို
ထြက္ခြာလို႕
ေရေျမျခားသြားလည္း
အသိုက္အၿမဳံေလးရဲ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ေႏြးေထြးျခင္းေတြနဲ႕အတူ
ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနမယ္ဆိုတာ
သိေနရက္ေပမဲ့လည္း.....
လြမ္းေရးထက္
၀မ္းေရးက
ပူေလာင္ေနတတ္တာ
လြန္ဆန္လို႕မရတဲ့
ဘ၀စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမို႕....
အခ်ိန္တန္လို႕
အိမ္ျပန္မလာခဲ့ရင္ေတာင္
ရင္မွာရည္စူး
စိတ္ကူးေလးနဲ႕
ေရာက္ေနတတ္သည္.....။
{ကိုေဇာင္း}



ေလာကႀကီကိုက အလြမ္းေတြနဲ့ တည္ေဆာက္ထားသလိုပါပဲ ... း)
ခံစားခ်က္ျခင္းတူတယ္ဂ်ာ...
အိမ္လြမ္းသူခ်င္းအတူတူပါဘဲေနာ္။
အိမ္လြမ္းေနတာျခင္း တူေနၾကတယ္ဗ်ာ။
အမကြန္ ဆီကတဆင့္ ေရာက္လာတာပါ။
က်ဳပ္လည္း တကယ္လြမ္းတယ္ဗ်ာ... ထာ၀ရ သတိရေနတဲ႔ အသိုက္အၿမံဳေလး တစ္ခုေပါ့...။
က်ေနာ္တုိ႔ အတြက္လဲ ခ်န္ပါဦးဆရာရယ္...။ ဆရာက ရြာမွာေနၿပီး လြမ္းေနေတာ့ သားတုိ႔က ဘာကုိ သြားလြမ္းရမွာတုန္းဗ်...။ ဒါမွမဟုတ္ အစားလြမ္းေပးတာလား..ဟင္...။ ဟီး
ဒီလိုပါပဲ ေဇာင္းေရ လြမ္းတာေတြအကုန္လံုး ( အခ်စ္လြမ္းတာေရာ အိမ္ကိုလြမ္းတာေတြေရာ ) အားလံုးက ခေရပြင့္ကို ႏွီးနဲ႔ သီထားသလိုပါပဲ ရွတတ ေလးေပါ့
လြမ္းတေျမ့ေျမ့...လြမ္းရပါသည္..လြမ္းရပါသည္...
ေဟာင္းကာမေမ့...ခ်စ္ေငြ႔တေ၀ေ၀...
လြမ္းေတာ့လြမ္းသြားတယ္... အားလံုးပဲ...အဟီးးး
ဦးေဇာင္းက ကဗ်ာလဲ ရတာပဲ..ေတာ္ခ်က္က လန္ထြက္ေနတယ္... :D
လြမ္းတဲ့သူေတြ ဘ၀တူေတြ မ်ားေနပါလားေနာ္...... တူတူပါပဲ။ စကားမစပ္ blogger မွာ comment ေပးတာ ေက်ာ္စရာမလိုေတာ့ဘူးပဲ၊ ဟိုတစ္ေခါက္ေပးသြားတုန္းကမွ သတိထားမိတယ္။
လြမ္းပါတယ္ဆိုေန။။။။ အိမ္ကိုေျပာတာေနာ္။
အားလံုးကိုပါပဲ။
အိမ္လြမ္းလူပါပဲ။ ကဗ်ာေလး ထပ္ထူခံစားသြားပါတယ္။ အဆင္ေျပ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ.
အိမ္ကိုေတာ့ အားလံုး လြမ္းၾကတာပါပဲ ဒါေပမယ့္ ေနသင့္တဲ့ေနရာမွာ ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစားၿပီးေတာ့ မျမင္ကြယ္ရာ ေနရတယ္ဆိုလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ မိသားစုအတြက္လုပ္ရတယ္ဆို မိဘေတြလည္း ကိုယ္လြမ္းေနတာ သိမွာပါ