ေဇာင္း

၀ါသနာတူေတြ မ်ားေသာအားျဖင့္မျမင္ဖူးေသးတ့ဲသူေတြ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုပြဲဆိုတဲ့ Blogger day ကို က်ေနာ္ မွန္းေမွ်ာ္ရင္း ရင္ခုန္ခဲ့တာ အဲ့ဒီေန႕ကို မေရာက္ခင္ကတည္းကပါ၊ ေတြးေတြးၿပီးေပ်ာ္ေနရတာလည္း အေမာပါပဲ၊ စာအုပ္ေတြထုတ္ေ၀တဲ့ စာေရးဆရာေတြ ရဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲေတြ၊ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲေတြရွိသလို က်ေနာ္တို႕ Online ေပၚက တစ္နည္းေျပာရရင္ စာေရးသူေတြရဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲဆိုတာ အားလံုးထက္ကို ပိုလိုထူးျခားတယ္လို႕ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္၊

၂၉ ရက္ေန႕ကို ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ၊ ေတြ႕ဆံုဖို႕ေနရာကို ကိုညီလင္းဆက္တို႕ ကိုပီေက တို႕ ေနရာသတ္မွတ္ထားၾကတဲ့ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ကန္ေတာ္ႀကီးထဲမွာပါ။ မနက္၁၀ နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ကန္ေတာ္ႀကီးရဲ႕ ဂိတ္ေပါက္က အုတ္ဘေလာက္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ Bloggerႀကီးေတြထဲက ကိုပီကယ္ ေကာ္လံႀကီးကို ကိုင္လို႕၊ မပင့္က ပဲထုတ္ေန၏၊ နန္းညီက စာရြက္ေလးနဲ႕ေဘာပင္နဲ႕ ကိုင္ကာဟိုဟိုဒီဒီလုပ္ေန၏၊ မဘာညာကေတာ့ အစားစားေနတယ္ထင္ပါတယ္၊ မႏွင္းပြင့္ၿဖဴေလး၊ ကိုရုပ္ကေလး၊ ပန္းခင္းေလး တို႕ တန္းစီၿပီး ေတြ႕ဆံုပြဲကို လာၾကမဲ့ သူေတြကို ထိုင္ၿပီးေမွ်ာ္ေနပါတယ္။ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေျဖးေျဖး လူေတြေရာက္လာေတာ့ စံုလည္းစံုေရာ စီမွန္ထားတဲ့ ေနရာကို တစ္စိုက္မတ္မတ္ အားလံုးရဲ႕ ေျခဦးက လွည့္ေနၾကပါ၏။ မိုးလံုေလမလံု အခန္းက်ယ္က်ယ္ထဲ အားလံုးေရာက္ပါၿပီ၊ အခန္းဆိုေပမဲ့ အကာကေတာ့ ေဘးတစ္ခုေနာက္တစ္ခုပဲရွိပါတယ္၊ ေသခ်ာတာကေတာ့ မိုးလံုမဲ့ အခန္းလို႕ေျပာလို႕ရပါ၏၊ လူေတြလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ စံုၾကၿပီမို႕ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္မိတ္ဆက္ၾကပါတယ္၊ နာမည္ဘယ္လိုေခၚေၾကာင္း၊ စာကို ဘာနဲ႕ေရးေၾကာင္း (Blogspot, Wordpress)၊ Web Address က ဘာလဲ စသည္ျဖင့္၊ ဒီလိုနဲ႕ မိတ္ဆက္သြားလိုက္တာ ေနာက္ဆံုး Blog မေရးပဲ အေဖာ္လိုက္လာတဲ့လူကို မိတ္ဆက္တဲ့အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ထိုသူက က်ေနာ္က အေဖာ္လိုက္လာတာပါလို႕ ေျပာတဲ့အခါ ကိုပီေကႀကီးက ဒါဆို www.အေဖာ္.blogspot.com ေရးတာေပါ့ေနာ္ ဆိုေတာ့ အားလံုးက ၀ါးဟားဟား ၾကပါေတာ့၏။ အားလံုးမိတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ ကစားပြဲတစ္ခုလုပ္ဖို႕ရာ အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕ခြဲမဲ့အခါ ကိုပီေကႀကီးက ဒုတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တိုရွည္လုပ္ၿပီး မဲႏိုက္ေစပါတယ္၊ အဲ့ဒီမွာ အဖြဲ ႏွစ္ဖြဲ႕ျဖစ္သြားပါတယ္၊ အတိုအဖြဲ႕ အရွည္အဖြဲ႕ပါ၊ အားလံုးမဲႏိုက္ၿပီးသြားေတာ့ အဖြဲ႕ကိုယ္စီနဲ႕ျဖစ္ၾကတဲ့အခါ ကစားပြဲစၾကပါတယ္၊ ဒီကစားပြဲက Blogger ေတြရဲ႕ နာမည္ကို လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႕ လုပ္ျပတဲ့အခါ အဲ့ဒီအဖြဲ႕က ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ကစားပြဲၾကီးစလိုက္တာ အရွည္အဖြဲ႕က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးမသိသလို ရႈံးခဲ့ပါတယ္၊ ကစားပြဲက ၾကာသြားတယ္၊ ကစားပြဲမွာ ရီေနရလို႕လားမသိဘူး Blogger ေတြ ၀မ္းေတာ္ဟာကုန္ပါေရာ၊ အဲ့ဒါနဲ႕ ထမင္းစားဖို႕ အေၾကာင္းဖန္လာကာ Blogger ေတြထဲက သံုးေလးေယာက္ေလာက္က ထမင္းဗူး တစ္ေယာက္တစ္ဗူးေ၀ေပးပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ စားေသာက္တာေတြက တရုတ္ကားေတြထဲက သိုင္းခ်သလိုျဖစ္ေနမယ္လို႕လည္း မထင္ေစခ်င္ဘူးေနာ္ ၊ ၿငိမ္သက္စြာစားၾကပါ၏။ ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းနားၾကပါတယ္၊ စပ္မိစရာေတြ ေျပာၾကၿပီး၊ မိုးလံုေလမလံု အခန္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးကစားပြဲတစ္ခုစပါတယ္၊ အဲ့ဒီကစားပြဲကေတာ့
့Blogspotေကာင္းတယ္
Wordpress ကေကာင္းတယ္၊

Blogger ျဖစ္ရတာမေကာင္းဘူး
Blogger ျဖစ္ရတာ ေကာင္းတယ္
အဲ့ဒီလို
ေကာင္းတယ္
မေကာင္းဘူး
ကို ၿပိဳင္ျငင္းရတဲ့ ကစားပြဲပါ၊ က်ေနာ္တို႕ အရွည္အဖြဲ႕၀င္ ကိုမ်က္လံုးကေတာ့ အႏိုင္မခံအရႈံးမေပးစြာနဲ႕ အားၾကိဳးမာန္တတ္ သိုင္းကြက္ေပါင္းစံုနဲ႕ ျပိဳင္ျငင္းလုိက္တာ က်ေနာ္တို႕ အရွည္အဖြဲ႕ မသိမသာ ႏိုင္သြားပါတယ္ ဟဲဟဲ၊ဒီေန႕ရာမွာ ကစားရတာျပင္းတယ္ ကန္ေတာ္ႀကီးထဲက ေရလယ္ကၽြန္းကို ေျပာင္းၾကစို႕၊ က်ေနာ္တို႕ Blogger တစ္သိုက္ အထုပ္ေလးေတြကိုယ္စီကိုယ္ငွ သယ္ၾကၿပီး ေရလယ္ကၽြန္းကို ခ်ီတတ္ၾကပါေတာ့တယ္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လမ္းေလွ်ာက္သြားၾက၏။ ေရလယ္ကၽြန္းကို ေရာက္ၿပီ အားလံုးေနရာေတြယူၿပီး ထိုင္ၾကတယ္ပါ၏၊ အဆိုေတာ္မဟုတ္တဲ့ Blogger ကိုသားၿဖဳိးက ၀ိုင္းလည္မွာ ဂစ္တာကိုင္ၿပီး သီခ်င္းဆိုျပေနပါတယ္၊ အားလံုးကေတာ့ အားေပးၾကပါတယ္ “သားၿဖဳိး မၿပီးေသးဘူးလား” တဲ့ ဟီးးဟီးးး၊ အဲ့ဒါက တစ္ခု ေနာက္တစ္ခုက မဘာညာရဲ႕ ကစားနည္းပဲ နာမည္ဘယ္လိုတတ္လည္းေတာ့သိဘူး၊ က်ေနာ္ေတာ့ နာမည္တပ္ေပးလိုက္မယ္ မုန္႕က်ဳိးလိမ္ကစားနည္းလို႕၊ ဟုတ္ပါတယ္၊ လူငါးေယာက္ေလာက္လက္ေတြကို ၾကက္ေျခခတ္ထားတာကို ေျဖရတဲ့ နည္းပါ၊ တစ္ေယာက္တစ္ဖြဲ႕ကစားၾကတာ အားလံုးေပါင္းသံုးဖြဲ႕၊ သံုးဖြဲ႕မွာ တစ္ဖြဲ႕ႏိုင္ ႏွစ္ဖြဲ႕ရႈံး မပူပါနဲ႕ က်ေနာ္ရယ္၊ ကိုပီေကႀကီးရယ္၊ မပင့္ရယ္ မဘာညာရယ္၊ ကိုသီဟန္ရယ္၊ ေနာက္ထပ္လည္းပါပါေသးတယ္။ ရႈံးတဲ့လူေတြအေနနဲ႕ တစ္ခုခုလုပ္ျပရပါတယ္၊ မဘာညာကေတာ့ ကာယေမာင္လုပ္ျပရတယ္၊ မပင့္ကေတာ့ ေမာ္ဒယ္လမ္းေလွ်ာက္၊ ကိုသီဟန္ကေတာ့ ဖားခုန္ခုန္ရပါတယ္၊ က်ေနာ္နဲ႕ ကိုပီေကႀကီးကေတာ့ ထီေပါက္ပါတယ္၊ မိန္းကေလးလိုလုပ္ျပရမယ္တဲ့ ဟီးးဟီး ရွက္စရာႀကီး၊ ကိုပီေကႀကီးက အရင္ဆံုး၊ စလင္းဘက္ကေလး နဲ႕ ထီးကေလးနဲ႕ ေခ်ာက္သီးေဆးျပားလိုက္ေရာင္းပါ၏ ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ မိန္းကေလးလို႕ စလင္းဘက္ေလးနဲ႕ ေမာ္ဒယ္လ္ေလွ်ာက္ျပရမယ္တဲ့ဗ်ာ၊ ေသၿပီဆရာ ေနျခည္မဖ်ာႏိုင္ေတာ့ပါ၊


ဒီလိုနဲ႕ကစားပြဲေတြလည္းၿပီးေသာအခါ အထုပ္ကေလးေတြ ပိုက္လုိ႕ လာလမ္းအတိုင္း ျပန္ၾကရျပန္ပါတယ္။ ဘ၀ဆိုတဲ့သေကၤတမွာ ေပ်ာ္စရာရွိၿပီးရင္ လြမ္းရ တမ္းတရ ပါတယ္၊ ရယ္စရာရွိသလို ငိုစရာလည္းရွိပါတယ္၊ ေပ်ာ္ၿပီးရင္ ၀မ္းနည္ရတယ္၊ ၂၉ရက္ေန႕ တစ္ေန႕တည္းမွာ မေတြ႕ဖူးေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူးမျဖစ္ဖူးတဲ့လူေတြနဲ႕ စၾကေနာက္ၾက ေပ်ာ္ၾကပါးၾကတယ္၊ အားလံုးၿပီးသြားေတာ့ အိမ္အျပန္ႏႈတ္ဆက္ၾကရတယ္၊ မ်က္ႏွာကၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ေနေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာ အမွတ္တရနဲဲ႕ ၀မ္းနည္းစြာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ရင္း......