ေအးခ်မ္းလွတဲ့ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ေက်းလက္ေတာတန္းေလးေတြမွာ ေအးခ်မ္းစြာ ရိုးသားႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ ေနၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႕ လူမ်ဳိးစုေလးဟာ ေက်းလက္ေတာတန္းေလးထဲမွာ မနက္မိုးလင္းၿပီဆိုရင္ ရြာမွာရွိတဲ့ မုဆိုးေခါင္းေဆာင္ေတြ နဲ႕ ေနာက္လုိက္ေတြက ၅ရက္တစ္ပတ္အၾကာ ေတာထဲ အမဲလိုက္ထြက္ၾကသလို၊ ပ်ဳိေမေတြ လူငယ္ေတြက လက္ဖက္စိုက္ခင္းေတြ လယ္ယာစိုက္ခင္းေတြစီကို ကိုယ္စီကိုယ္ငွ သြားၾကပါတယ္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ ၀န္းက်င္က ရြာထဲမွာ ေစ်းဆိုင္မလိုသလိုပါ၊ ေဆး၀ါးနဲ႕ကုန္ပစၥည္းပတ္သက္လို႕ ၿမဳိ႕ေပၚတတ္တဲ့လူကို မွာခ်င္မွာပါတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ရြာကို ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ ႏြားလွည္းနဲ႕ ေစ်းလာေရာင္းတဲ့ လူေတြလည္းရွိပါတယ္၊ ေစ်းသည္ေတြ မလာတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ပစၥည္းလွဲလွယ္စနစ္နဲ႕လည္း က်င့္သံုးတတ္ၾကပါတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ အစားအေသာက္ေတြမွာ ဆန္ၿဖဴ၊ ဆန္နီကုိလည္းစားပါတယ္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြစားတဲ့ ဆန္နီကို သူတို႕က ဗီတာမင္အျပည့္ရွိတယ္လို႕ မွတ္သားၿပီး ေစ်းႀကီးေပးကာ ၀ယ္စားေနၾကရပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႕ တိုင္းရင္းသားေတြမွာေတာ့ ဒါဟာလည္း ကံေကာင္းေလျခင္းတစ္ခုပါ၊ ဓႏုလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းမွာ လက္ဖက္ နဲ႕ ပဲပုတ္အဓိက ထြက္ပါတယ္၊ ရွမ္း၊ ပအို၀္း နဲ႕ ဓႏုေတြရဲ႕ ရိုးရာဟာ ပဲပုတ္ပါ၊ ေနာက္တစ္ခုက တိုင္းရင္းသားတို႕ရဲ႕ ရိုးရာပြဲေတြမွာ မပါမျဖစ္ကေတာ့ ေခါပုတ္၊ ေခါပုတ္ကို ေကာက္ညွင္းက လုပ္ပါတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြမွာ ေခါပုတ္နဲ႕ပဲပုတ္ကေတာ့ ညီေနာင္လို႕ ဆိုရမလိုပါပဲ၊ ပဲပုတ္ေစ့ကို ေထါင္းရာကေန ပဲပုတ္ျဖစ္၊ ေကာက္ညွုင္းကို ေထါင္းရာကေန ေခါပုတ္ျဖစ္ပါတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အစားအစာဟာ အမ်ားနဲ႕မတူေလာက္ေအာင္ အရသာရွိပါတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ စကားအေျပာအဆိုဟာ ယဥ္ေက်းပါတယ္၊ စကားေလသံမွာ ၀ဲ၀ဲေလးနဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းလွပါတယ္၊ ဓႏုမွာ ဓႏုစကားဆိုၿပီး မရွိပါ၊ စကားသံ၀ဲတာကိုက ဓႏုစကားလို႕ ဆိုရမလိုပါ၊ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ေတာင္သူေတာင္သားေတြ ဆိုေပမဲ့ စကားေျပာရာမွာ မရိုင္းတတ္ပါ၊ ခ်ဳိသာစြာေျပာတတ္ၾကပါတယ္၊ သေဘာလည္းေကာင္းပါတယ္၊ အလည္လာတဲ့ ဧည့္သည္ကို မိမိမစားရလွ်င္ေနပါေစဆိုၿပီး ေကၽြးတတ္ၾကပါတယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမဳိ႕ကို ေရာက္ရင္ျဖင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွတဲ့ စကားသံ၀ဲ၀ဲ တိုင္းရင္းသား ေပါင္းစံုကို ေတြ႕ျမင္ရမွာ မလြဲပါ၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ အကုန္မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ အစံုအလင္ကုိ ေတြ႕ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေစ်းေန႕မွာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးဟာ.. ရိုးတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးဟာ ပြင့္လင္းတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ ၀ီရိယရွိတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ သတၱိရွိတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ မ်ဳိးႏြယ္အသိရွိၾကတယ္၊
ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ဓႏုလူမ်ဳိးကို သိပ္မသိၾကဘူး.....
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ကေတာ့ ဦးထီးရဲ႕ သီခ်င္းထဲကလို {{{ေနရာခ်င္းေတာ့ မလဲပါဘူး ေတာင္ေပၚသား တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ ဂုဏ္ယူခ်င္ပါတယ္}}}
ဓႏုလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ အစားအေသာက္ေတြမွာ ဆန္ၿဖဴ၊ ဆန္နီကုိလည္းစားပါတယ္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြစားတဲ့ ဆန္နီကို သူတို႕က ဗီတာမင္အျပည့္ရွိတယ္လို႕ မွတ္သားၿပီး ေစ်းႀကီးေပးကာ ၀ယ္စားေနၾကရပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႕ တိုင္းရင္းသားေတြမွာေတာ့ ဒါဟာလည္း ကံေကာင္းေလျခင္းတစ္ခုပါ၊ ဓႏုလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းမွာ လက္ဖက္ နဲ႕ ပဲပုတ္အဓိက ထြက္ပါတယ္၊ ရွမ္း၊ ပအို၀္း နဲ႕ ဓႏုေတြရဲ႕ ရိုးရာဟာ ပဲပုတ္ပါ၊ ေနာက္တစ္ခုက တိုင္းရင္းသားတို႕ရဲ႕ ရိုးရာပြဲေတြမွာ မပါမျဖစ္ကေတာ့ ေခါပုတ္၊ ေခါပုတ္ကို ေကာက္ညွင္းက လုပ္ပါတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြမွာ ေခါပုတ္နဲ႕ပဲပုတ္ကေတာ့ ညီေနာင္လို႕ ဆိုရမလိုပါပဲ၊ ပဲပုတ္ေစ့ကို ေထါင္းရာကေန ပဲပုတ္ျဖစ္၊ ေကာက္ညွုင္းကို ေထါင္းရာကေန ေခါပုတ္ျဖစ္ပါတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အစားအစာဟာ အမ်ားနဲ႕မတူေလာက္ေအာင္ အရသာရွိပါတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ စကားအေျပာအဆိုဟာ ယဥ္ေက်းပါတယ္၊ စကားေလသံမွာ ၀ဲ၀ဲေလးနဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းလွပါတယ္၊ ဓႏုမွာ ဓႏုစကားဆိုၿပီး မရွိပါ၊ စကားသံ၀ဲတာကိုက ဓႏုစကားလို႕ ဆိုရမလိုပါ၊ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ေတာင္သူေတာင္သားေတြ ဆိုေပမဲ့ စကားေျပာရာမွာ မရိုင္းတတ္ပါ၊ ခ်ဳိသာစြာေျပာတတ္ၾကပါတယ္၊ သေဘာလည္းေကာင္းပါတယ္၊ အလည္လာတဲ့ ဧည့္သည္ကို မိမိမစားရလွ်င္ေနပါေစဆိုၿပီး ေကၽြးတတ္ၾကပါတယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမဳိ႕ကို ေရာက္ရင္ျဖင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွတဲ့ စကားသံ၀ဲ၀ဲ တိုင္းရင္းသား ေပါင္းစံုကို ေတြ႕ျမင္ရမွာ မလြဲပါ၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ အကုန္မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ အစံုအလင္ကုိ ေတြ႕ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေစ်းေန႕မွာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးဟာ.. ရိုးတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးဟာ ပြင့္လင္းတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ ၀ီရိယရွိတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ သတၱိရွိတယ္၊
ဓႏုလူမ်ဳိးမွာ မ်ဳိးႏြယ္အသိရွိၾကတယ္၊
ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ဓႏုလူမ်ဳိးကို သိပ္မသိၾကဘူး.....
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ကေတာ့ ဦးထီးရဲ႕ သီခ်င္းထဲကလို {{{ေနရာခ်င္းေတာ့ မလဲပါဘူး ေတာင္ေပၚသား တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ ဂုဏ္ယူခ်င္ပါတယ္}}}
{ကိုေဇာင္း}



တစ္ တစ္ တစ္။ ဟဲဟဲ
ဓႏုသားေရ....
ခ်င္းလူမ်ဳိးဟာ.. ရိုးတယ္၊
ခ်င္းလူမ်ဳိးဟာ ပြင့္လင္းတယ္၊
ခ်င္းလူမ်ဳိးမွာ ၀ီရိယရွိတယ္၊
ခ်င္းလူမ်ဳိးမွာ သတၱိရွိတယ္၊
ခ်င္းလူမ်ဳိးမွာ မ်ဳိးႏြယ္အသိရွိၾကတယ္၊
ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ခ်င္းလူမ်ဳိးကို သိပ္မသိၾကဘူး.....
ဟဲဟဲ အားက်မခံ ျပန္ကူးခ်သြားတယ္ေနာ္။
သမီးေတာ့သိပါတယ္ ဓႏုသား ငေဇာင္းႀကီးကို ဟိဟိ
ဪ ဓႏု လူမ်ိဳးဆိုတာ ခ်င္းျပည္နယ္ကလား
ဗဟုသုတအျဖစ္မွတ္သြားပါ၏
ဟယ္... ဓႏုကုိ တနသာၤရီ ဘက္က ထင္ေနတာ.. ... ရွမ္းေတြလား.. ဓႏု ဆုိေတာ့ ဓနိေတြေပါတဲ့ ေနရာေလာက္က လူမ်ဳိးေတြ ၿဖစ္မယ္လုိ႔ ထင္တာေလ..အဟီး... ခုမွ .. ရွမ္းမွန္း သိေတာ့တယ္...။
ေတာင္ၾကီးမီးပံုးပြဲသြားခ်င္ေနတာေနာ္
သူငယ္ခ်င္းကလည္းေခၚေနတာ
အဟင့္ .......
သြားခ်င္ေနေအာင္လာလုပ္တာလား
ဖတ္သြားတယ္ဗ်.............. တိုင္းရင္းသားေတြအေၾကာင္းေရးတာမ်ိဳးေလးေတြ ထပ္ဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ............
ပင္စိမ္းသီး ပိုးထိုး ေတာင္ႀကီးသူမ ရေအာင္ခိုး ရေအာင္ခုိး..ဟိ.