ခ်စ္ေသာသစ္ပင္
လြမ္းရင့္ရင့္နဲ႕
မ်က္ရည္အမုန္း
မခံႏိုင္မွန္း
သိေနခဲ့သူ
မင္းလုပ္ရက္လည္း
ေၾကြပါေစေတာ့...





ေမွ်ာ္လင့္ရက္နဲ႕
ေ၀းေသာေနရာ
မင္းထြက္ခြာလည္း
တမ္းတလြမ္းရစ္
ေမာင္က်န္ရစ္မယ္
ခ်စ္သူသိေစ....။

ေႏြနံနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ဥၾသငွက္တို႕ရဲ႕ လြမ္းသံသီၾကဴးကို မ်က္ႏွာမသစ္ခင္ၾကားမိလိုက္ခ်ိန္၀ယ္၊ ရင္ထဲမွာ ဟာသသနဲ႕ တစ္ေယာက္ေသာသူကို လြမ္းမိလုိက္ပါသည္၊ “ေၾသာ္... ေႏြနံနက္ခင္းရယ္ ေစာစီးစြာ ေနေရာင္ျခည္က က်ေရာက္ၿပီး ေစာစီးစြာ လြမ္းသံကို ၾကားလိုက္ရတဲ့အခိုက္ ငါ့ရဲ႕လြမ္းမႈေ၀ဒနာကို ႏိုးစြေနသလိုပါပဲလား....”

ပန္းကေလးေတြ အၿမဲလွပေနေပမဲ့လည္း ရုန္းကန္လႈပ္ရွားျခင္းေတြနဲ႕သာ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ဤလူသားကို ေရွာင္ဖယ္အေ၀း ျပစ္ခြာသြားလည္း ေဗြမယူရက္ပါေလ၊ ဟိုအရင္အခ်ိန္က ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ေသာ အရာေတြက ကၽြႏိုပ္အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့သည့္အတြက္ အခ်စ္ဦးမဟုတ္ေသာ္လည္း မေမ့ရက္ဘူးေလ....။

တစ္ခ်ိန္က မင္းေမးခဲ့ဖူးမွာေပါ့ “ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူဟာ ဘယ္လိုပံုစံမ်ဳိးျဖစ္ေစခ်င္လည္း”တဲ့ ေျဖဖို႕မခက္ခဲပါဘူး၊ မိမိက ေမွ်ာ္မွန္းထားေပမဲ့လည္း ျဖစ္လာေအာင္လုပ္ေပမဲ့လည္း ေျပာင္းလည္းတတ္ေသာ ကံၾကမၼာေၾကာင့္၊ ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ ဆိုရိုးစကားတစ္ခုက “မနက္ျဖန္ဆိုတာမေသခ်ာဘူး” ဆိုတာပါပဲ....၊ မိမိျဖစ္ခ်င္သလို မျဖစ္တာဟာ ကံၾကမၼာရဲ႕ လွည့္ကြက္တစ္ခုပါ....။

အလြမ္းေတြကို နိဂံုးခ်ဴပ္ဖို႕ ေတြေ၀ခဲ့ေလသမွ် မွန္းေမွ်ာ္ရေပါင္းလည္းမ်ားခဲ့ပါၿပီေလ...၊ ဟုိအရင္အခ်ိန္ေတြ တမ္းတမက္ေမာေပမဲ့လည္း၊ စကၠန္႕တိုင္းမွာ အသစ္သစ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္၊ စိတ္ကူးကမာၻထဲမွာ မေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ပါၿပီေလ....၊ ေနာက္ဆံုး စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကို ဖ်က္ဆီးေဖာက္ထြက္ရင္း ဟိုးအေ၀းမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္ေနေလရဲ႕........။
{ကုိေဇာင္း}