ေဇာင္း

                                လယ္ယာထဲမွာ ႏွာဖားႀကိဳးအထိုးခံထားရၿပီး လယ္ထြန္ေပးေနတဲ့ ႏြားတစ္ေကာင္ရဲ႕ စည္းစိမ္ဟာ ေကာက္ရိုးေျခာက္ကို စားရတဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးဆိုသလို ဘ၀မွာလည္း ပင္ပန္းမႈေတြကို ပေပ်ာက္ေစတာ ႏြားတစ္ေကာင္ရဲ႕ စည္းစိမ္ေလာက္ေတာင္မရွိဘူး....

စကားအသံုးအႏႈန္းၾကမ္းတမ္းသြားမယ္ဆိုရင္ ၀ႏၵာမိပါ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မေလာက္မငွ ဘ၀ႀကီးကို အဲ့လိုပဲ ပမာႏႈိင္းရပါလိမ့္မယ္..။

ရထားေပၚမွာ လ်က္ဆားေရာင္းသလိုပါပဲ ေၾကာ္ျငာေလးနည္းနည္း၀င္ၾကည့္တာပါ...။ ဒီလိုပါ Web Hosting ေတြ Domain ေတြ Premium Account ေတြနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ျပည္ပမွာက လြယ္ကူပါတယ္ မလြယ္ကူ တာကေတာ့ ျပည္တြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာေပါ့ဗ်ာ...။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ အဲ့ဒီလိုေတြကို ၀န္ေဆာင္မႈေပးတာေတြမ်ားလာပါၿပီ၊ အဲ့ဒီထဲမွာပါ က်ေနာ့္ရဲ႕ ညီလိုလည္းျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းလိုလည္းျဖစ္တဲ့ WebHostMM မွ ညီငယ္က ၀န္ေဆာင္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးေနပါၿပီ...... ဘာေတြကို ဘယ္လို၀န္ေဆာင္မႈေပးလည္းဆိုရင္ ေအာက္ပါ Link အတိုင္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္
္

                      ငယ္စဥ္တုန္းက ကေလးသဘာ၀မို႕ အပူအပင္ကင္းမဲ့ခဲ့တာ အျပစ္လို႕မဆိုႏိုင္သလို၊ အခက္အခဲေတြကို နားမလည္ပဲ လိုခ်င္တာကို ပူဆာတတ္တာလည္း အျပစ္လုိ႕ မဆိုႏိုင္ဘူးေလ ကေလးဆိုေတာ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ နားမလည္ေသးဘူးေပါ့။ အေဖက ေနပူၾကီးထဲမွာ ေျမတူးေနမလား၊ ျမက္ရိတ္ေနမလား(ႏြားစာအတြက္ ေန႕စားအလုပ္)၊ ဆိုက္ကၠားနင္းေနမလား ကူလီထမ္းေနမလားဆိုတာ သားသမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ငယ္ရြယ္ေသးတ့ဲအခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ မသိႏိုင္သလို၊ အေမက အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ့အလုပ္ လုပ္ေနမလား၊ သူမ်ားအိမ္မွာ ေအာက္က်ဳိ႕စြာလုပ္ေနရမလား၊ ေနပူထဲမွာ အေဖနဲ႕ အလုပ္လိုက္လုပ္ေနမလား၊ ရာသီစံုထြက္တဲ့ သီးႏွံေတြကို ဘန္းထဲထည့္လို႕ ေခါင္းေပၚရြက္ကာ လည္ေရာင္းေနမလား ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ခဲ့ မသိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပူဆာတတ္တဲ့ အရြယ္ေလးေတြမွာပါ...။ ေနာက္သိပ္မထူးမရွားရွိတာတစ္ခုကလည္း လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိအရြယ္ေတြ၊ အိမ္ေထာင္မၿပဳမိအရြယ္ေတြလည္း ကေလးငယ္ေတြလို မိဘအေပၚမသိမနားလည္တတ္ေတာ့ သူတို႕ကို ဘ၀အေၾကာင္း မိသားစုအေၾကာင္း နားမလည္မသိမရွိဘူးလို႕ ေ၀ဖန္ရမလားပဲ။ သို႕ေပမဲ့ မိဘအေပၚ နားလည္သိတတ္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္..။
                    
                       မိဘေတြမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါ ေလာဘတစ္ခုရွိပါတယ္၊ အ့ဲဒီေလာဘက သူတို႕အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ သူတို႕ရဲ႕ သားသမီးေတြအတြက္မို႕ ေနပူမိုးရြာထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတယ္၊  ၾကမ္းပိုးကို လိပ္ျဖစ္ေအာင္ ေျပာၿပီးေရာင္းတဲ့ ပြဲစားလည္း အေဖတစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနရတာပါပဲ၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာ၊ ေစ်းထဲမွာ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႕ ေငြတိုးေတာင္းေနတဲ့ မိန္းမၾကီးဟာလည္း မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ကိုယူထားရတာပါပဲ။ ဒါဟာ မိဘတိုင္းရဲ႕ သားသမီးအေပၚ ၾကင္နာမႈ နဲ႕ စြန္႔စားမႈတစ္ခုပါ၊ အေဖနဲ႕အေမ အလုပ္ကျပန္လာရင္ လက္ထဲမွာ စားစရာေလးေတြ ပါလာတာကို ျမင္ေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတာ လူတိုင္းနီးပါးပါ။

                       တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ေျပာၾကပါတယ္ စာအုပ္ေတြထဲမွာေရာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြမွာေရာ ပါးစပ္ကေရာေပါ့ “ငါ မိဘျဖစ္မွပဲ အေဖနဲ႕အေမကို သနားလာတယ္” တဲ့ အ့ဲဒီစကားက “ေနာင္တ” ကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ စကားလံုးျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာတဲ့လူကို စိတ္မခုလိုက္ပါနဲ႕ အဲ့ဒီသူလို ေနာင္မွ၊ ( မိမိကိုယ္တိုင္ မိဘျဖစ္မွ) မိဘအေပၚသိတတ္လာ သနားတတ္လာတာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ ငယ္စဥ္ကတည္းက မိဘအေပၚ နားလည္သိတတ္ျခင္းဟာ ေကာင္းျခင္းမဂၤလာ တစ္ခုပါ....

                        ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ အလြန္ပူျပင္းမႈဒဏ္ဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ “ေဒါသ” နဲ႕ တူလွပါတယ္၊ ေနမင္းၾကီးဟာ စဥ္းစားဥာဏ္မရွိသေလာက္ ပူေနသလို လူဟာလည္း စဥ္းစားဥာဏ္မရွိသလို ေဒါသ ထြက္ေနတတ္ပါတယ္...။ ေကာင္းကင္ယံက လ်ပ္စီးလက္သလိုပဲ ခဏေလးအတြင္းမွာ ေဒါသရဲ႕ ခ်ယ္သမႈက အားႏြဲ႕တဲ့ အရာေတြ ၿပိဳလွဲပ်က္စီးၾကရတယ္..။ အဲ့ဒါဟာ ႏွဴးညံ့တဲ့ စိတ္တစ္ခုပါ..။ ဆံုးရႈံးလိုက္ရတဲ့ စကၠန္႕တိုင္းကို ေဒါသက ၀ါးမ်ဳိသြားတယ္ဆိုတာ မသိတာေပမဲ့ ခဏၾကေတာ့ ေသဆံုးသြားတဲ့ ေဒါသရဲ႕ေနာက္မွာ ကပ္ပါလာတာကေတာ့ ႏွေမွ်ာတမ္းတျခင္းပါ...။ ေၾကာက္မတ္စရာအလြန္ေကာင္းတဲ့ ဘီလူးေတြထက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဒါသ.............

                                  တစ္ေန႕မွာလူတစ္ေယာက္ ဘာရယ္မဟုတ္ပဲ စကားေတြ ေဖာင္ဖြဲ႕ေျပာလုိက္တယ္     တစ္ဖက္လူကိုေပါ့ ေျပာတယ္ဆိုတာကလည္း သူမ်ားရဲ႕ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာေရာေပါ့ေလ  သို႕ေပမဲ့ ေျပာသူမွာလည္း ဘာအက်ဴိးမွ မရသလို နားေထာင္သူမွာလည္း ျမန္မာစကားပံုအရေျပာရရင္   “water follow fish follow” “ေရလိုက္ ငါးလိုက္” ဆိုသလိုေပါ့ အင္း..အင္း နဲ႕ ေခါင္းတစ္ညိတ္ညိတ္နဲ႕ေပါ့ေလ...။  စကားတစ္ခုရွိပါတယ္ ေပ်ာ္ေစ ပ်က္ေစတဲ့ ေပ်ာ္ေစကေတာ့ ေပ်ာ္စရာအျဖစ္ေပါ့ ပ်က္ေစကေတာ့ အနိစၥသေဘာနဲ႕ ကိစၥေလွ်ာေအာင္ ရည္ညြန္းသလို ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ စကားေျပာတဲ့အခါ ေျပာအပ္သလား၊ မေျပာအပ္ဘူးလား၊ အေပ်ာ္ေျပာတာလား ဆိုတာကို စဥ္းစားသင့္ရပါတယ္။ စကားမေျပာတတ္တဲ့အခါ ျမန္မာ စကားပံုထဲကလို စကားအသံုးခံရသူအေနနဲ႕က “ဆင္ကေတာ့ ဘုမသိ ဘမသိ နဲ႕ က်င္ငယ္ရည္စြန္႕လုိက္တာ ပုရြတ္ဆိတ္မွာေတာ့ ပင္လယ္ေ၀သြားတယ္” ဆိုသလိုျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္..။ ေသခ်ာသံုးသပ္ ေျပာဆိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကမာၻမွာ ျမန္မာစကားဟာ အၾကြယ္၀ဆံုးပါ...။ သံုးတတ္ရင္ အလြန္တန္ဖိုးရွိသလို မသံုးတတ္ရင္ ကိုယ့္ေသတြင္းကိုယ္တူးသလို ျဖစ္တတ္တာကေတာ့ စကားပါပဲ..။

“သူငယ္ခ်င္း မင္း အိမ္ေထာင္မၿပဳ ေသးဘူးလားကြ?”

“ငါအိမ္ေထာင္မၿပဴေတာ့ပါဘူးကြာ... ငါအိမ္ေထာင္ၿပဳလုိက္ရင္ မင္းသိတဲ့အတိုင္းပဲ ငါ့မွာ မိသားစုနဲ႕ (မိဘ၊ေမာင္ႏွမ)၊ ၿပီးေတာ့ ငါက မိသားစုကို ၾကည့္ေနရေသးတယ္ေလ ေျပာရရင္ မိသားစုမွာ ငါမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးကြာ...”

“ အင္း.... ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ မိသားစုအေပၚသိတတ္၊ နားလည္တတ္၊ ရပ္တည္ေပးတတ္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲကြာ...၊ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ဆိုတာ အၿမဲတမ္းေျပာင္းလည္းလာတယ္ကြ၊ မင္းကို ငါက မိသားစုအေပၚ မသိတတ္ဖို႕ မရပ္တည္ေပးဖို႕ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ မိသားစုအေပၚ  သိတတ္ဖို႕ကိုအားေပးပါတယ္ မိဘ ေသရင္ မိဘအစားမရဘူး မိန္းမေသရင္ မိန္းမ အစားရတယ္ ေယာက်ၤားေသရင္ ေယာက်ၤားအစားရယ္ ဒါေပမဲ့ မင္းရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အုတ္ျမစ္ခ်ထားတဲ့ အစြဲတစ္ခု ကို ေျပာျပခ်င္...”
“ေျပာပါ သူငယ္ခ်င္း”
“ဒီလိုပါ မင္းခဏက ေျပာလိုက္တဲ့ စကားေတြထဲမွာ မင္းရဲ႕အစြဲက “မိသားစုမွာ ငါမရွိရင္ မျဖစ္ဘူး”ဆုိတာက သိပ္သဘာ၀ မက်ဘူးလားလို႕...”
“ဘယ္လို သေဘာ၀ မက်တာလည္း သူငယ္ခ်င္းရ ငါသိပ္နားမရွင္းဘူး”
“ငါစကားေျပာတာ ေလာသြားတယ္ကြာ ငါ့စကားက ဗမာမၿပီးခင္ ကုလားမျမင္ေစနဲ႕ ဆိုသလို ျဖစ္ေနၿပီ 
မင္းတစ္ခု စဥ္းစားၾကည့္ကြာ မိသားစု မွာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ့ လူအေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မင္းမရွိရင္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးပဲ ဆိုပါစို႕ကြာ၊”
“အင္း....ဆက္ေျပာပါသူငယ္ခ်င္း”
“မင္းအသက္ ရွိေနစဥ္မွာ မင္းခ်စ္ခင္တဲ့ လူအေပၚ မရွိမျဖစ္ဆိုရင္ “မင္းခဏေလာက္ ေသၾကည့္လိုက္”၊{ပုန္းေရွာင္ခိုင္းေနရင္ေတာင္ မင္းရွိေနအံုးမယ္လို႕ သူတို႕ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ရွိေနအံုးမယ္} မင္းေသသြြားတဲ့အခါ မင္းမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ မင္းခ်စ္ခင္တဲ့လူေတြ မင္းမိသားစုေတြ ဘယ္လိုေနၾကမလည္းဆိုတာ မင္းေတြ႕ၾကည့္ေပါ့၊ လူဆိုတာ ပါးစပ္ပါရင္ အစာမစားပဲ မေနႏိုင္ပါဘူး သူငယ္ခ်င္း....”
“ ငါက မင္းေျပာသလို မေနႏိုင္ဘူး သူငယ္ခ်င္းရာ... ငါေသရင္ေတာင္  ငါ့မိသားစုနားမွာပဲ ငါ့၀ိဥာဥ္က ေရာက္ေနေလာက္မွာ..”
“ေအးပါ..သူငယ္ခ်င္းရာ ငါက မင္းအတြက္ ၾကည့္ဖုိ႕ ေျပာတာပါ ဒါေပမဲ့ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ဖို႕ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္... မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ေပါ့.....”

                             ဘ၀မွာ ခက္ခဲမႈေတြ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈေတြက ဒြန္တြဲေနတတ္ပါတယ္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတုန္းမွာ ဘာမွမသိတာေပမဲ့ ခက္ခဲမႈေတြ နဲ႕ ေတြ႕ႀကံဳလာတဲ့အခါ ဘ၀ဆိုတာ ၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းတယ္လုိ႕ မၿငီးၿငဴဖို႕ လိုပါ၏။

                         ေကာင္းကင္ေပၚက လတစ္စင္းဟာ ေရၾကည္တုန္းေတာ့ ေရျပင္ေပၚမွာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ထင္းထင္းရွင္းရွင္း ျမင္ေတြ႕ရႏိုင္ေပမဲ့ ေလေျပေလးေတြ လႈိင္းထန္သြားတဲ့အခါ ေရျပင္ဟာ တြန္႕လိမ္သြားခဲ့တဲ့ေနာက္ လမင္းရဲ႕ဘ၀ဟာ ေရျပင္ေပၚမွာ ေကာင္းစြာပံုရိပ္မထင္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ.... ဒါကို ေလာကႀကီးရဲ႕ နိယာမတစ္ခုအျဖစ္ေတြးၾကည့္ရင္ တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုျပင္လို အဓိပၸါယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးဖြင့္လို႕ရပါ၏။

                            အတိတ္က ျဖစ္တည္မႈေတြကို ျပန္လိုခ်င္မိေပမဲ့ အရာရာတိုင္းဟာ အတိတ္ကလို ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာရယ္၊ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာရယ္ကို သိလိုက္ရတဲ့ေနာက္ ပစၥဳပၸန္မွာ အတိတ္ကျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြထက္ အေတာက္ပဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဘ၀ဟာ လိုခ်င္တတ္မတ္မႈေသြးေတြ မၾကြလာႏိုင္ေတာဘူးဆိုတာ ေသခ်ာပါ၏။

                                ဘတ္စ္ကားေပၚက ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စပါယ္ယာလည္း မိသားစုအတြက္ ကိုယ္ႏႈတ္ၾကမ္းတမ္းစြာ အလုပ္ေနရတယ္၊ လမိုက္ညရဲ႕ သန္းေခါင္ယံခ်ိန္မွာ ခိုး၀ွက္တဲ့ သူခိုးလည္း မိသားစုအတြက္ ခိုး၀ွက္ရတယ္၊ ေစ်းထဲက ငါးစိမ္းသည္မ ကလည္း မိသားစုအတြက္ ငါးေခါင္းကိုထုကာ သတ္ေရာင္းေနရတယ္၊ အမႈိက္ပံုမွာ အတိုအစေတြေကာက္ေနတဲ့ လူလည္း မိသားစုအတြက္ သူလုပ္ေနရတယ္... ေနာက္ဆံုး... သတၱ၀ါျခင္း ကြာျခားတဲ့ ႏြားေတာင္ လူေတြအတြက္ လယ္ထဲမွာ လယ္ထြန္ေပးရတယ္...။ လူတိုင္းအလုပ္လုပ္ေနၾကတာဟာ မိသားစုအတြက္အလုပ္လုပ္ေနရတာေပါ့ေလ...။ လိုရင္းကေတာ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲလုပ္ေနပါေစ ဆိုးဆိုးေကာင္းေကာင္းေပါ့ သူတို႕လုပ္တယ္ဆိုတာ မိသားစုအေပၚ သိတတ္လို႕ ၾကင္နာစိတ္ရွိလို႕ သူတို႕ အားနဲ႕ ဥာဏ္နဲ႕တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္က လုပ္ၾကရာတာ ကို အျပစ္လုိ႕မျမင္မိေစဖို႕ပါ...။ မိသားစု အေပၚသိတတ္တာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ အကိုႀကီး ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကား ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္ “တာ၀န္သိေတာ့ တာ၀န္ပိတယ္”တဲ့ တယ္မွန္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါ။ အဲ့ဒီ စကားေလးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တာ၀န္မသိဖို႕ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး..။ မိသားစုအေပၚ အနစ္နာခံတတ္ေသာ တာ၀န္သိမႈေလးအေပၚ ေလးစားမိ၍သာ..............

             အေဖက်ေနာ္ ဟိုေကာင္ကို ၾကည့္ရတာ ေဒါက္မက်ဳိးဘူးဗ်ာ... တစ္ေလာကလံုး သူ႕လုပ္စာ ထိုင္စားေနတာ ၾကေနတာပဲ မ်က္ႏွာၾကီးက ရိုက္ေပါက္ပဲ....

            စိတ္ထိန္းပါသားရယ္.. သားနားလည္ေအာင္ အေဖရွင္းျပမယ္၊ သူတို႕ေတြက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက မိဘပိုက္ဆံကို သံုးၿပီး ၾကီးလာခဲ့ၾကတာ၊ အဲ့ဒီလို ေနလာတာၾကာလာေတာ့ ဂုဏ္ေမာက္လာတယ္ တစ္ေလာကလံုးကို လူမထင္တတ္ၾကေတာ့ဘူး...။ ေနာက္တစ္နည္းေျပာရရင္ ေလာကၾကီးအေၾကာင္း လူအေၾကာင္းကို မသိဘူး၊ ဘ၀အေၾကာင့္ကို သူတို႕ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ဘူး။ ပိုက္ဆံကို ေဖာေဖာသီသီသံုးႏိုင္ေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀င္(ဘ၀ျမင့္ျခင္း) မွာ ကိုယ့္ပိုက္ဆံကိုယ္သံုးတာ ဘယ္သူ႕ကို ဂရုစိုက္စရာလိုလည္း ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့ ငါ့သားရဲ႕။
သူတို႕နဲ႕ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ သားနဲ႕ ငါ့သားက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အလုပ္ေတြလုပ္လာတယ္ မိဘနားကို လူမွန္းသိတတ္စကတည္း လက္ျဖန္႕မေတာင္းဘူး ။ အလုပ္ေတြလုပ္ၿပီး မိဘကိုေပးတယ္ လိမၼာေရးျခား ရွိတယ္။ ငါ့သားက ပိုက္ဆံကို ေခၽြးနဲ႕ရင္းၿပီး ရွာခဲ့ရတာဆိုေတာ့ လူ႕သေဘာ လူ႕မေနာ ကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေဆြမ်ဳိးေၾကာင့္ ေငြေၾကာင့္ ေမာက္မာေနတဲ့ သူေတြ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ႀကီးေနတဲ့ လူေတြကို ေတြ႕ရင္ သားစိတ္မဆိုးနဲ႕ သူတို႕ကို သနားလိုက္ပါ ဘာျဖစ္လုိ႕လည္းဆိုေတာ့ သူတို႕က ဘ၀ကိုနားမလည္ေသးလို႕.....

Copy ကူးယူရန္---- <img src="http://img338.imageshack.us/img338/2127/myanmar.jpg"/>

                 ေမေမေကာင္းကင္ေပၚက လမင္းႀကီးက ဘာျဖစ္လို႕ တစ္ခုတည္းျဖစ္ေနတာလည္းဟင္..။ သူ႕ကို ၾကည့္ၿပီး သားပ်င္းလိုက္တာ...။ ၿပီးေတာ့ အထီးက်န္ဆန္ေနသလိုပဲေနာ္... ၾကယ္ေလးေတြဆိုရင္ အစုအေ၀းေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ေနၾကမဲ့ပံုပဲ...။ လမင္းႀကီးကေတာ့ သနားစရာပဲေနာ္...။
                 သားက လမင္းၾကီးကို သနားေနတာလား... လမင္းႀကီးက သူမေပ်ာ္ရရင္ေနပါေစ သူနဲ႕ပတ္သက္တဲ့သူေတြ ေပ်ာ္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနရတာ သားရဲ႕....။ သားလည္း လမင္းၾကီးလို တစ္ေန႕ျဖစ္လာတဲ့အခါ နားလည္လာပါလိမ့္မယ္ အထီးက်န္ဆန္တယ္ဆိုေပမဲ့ ပံုေသသတ္မွတ္ခ်က္ မရွိဘူးေပါ့သားရယ္..။ ဒါေပမဲ့ သူလည္း တစ္ခါတစ္ေလမွာ တစ္ကိုယ္ရည္တည္း ေနရတာ ပ်င္းရိလာတတ္ေပမဲ့ မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ အတုိင္းအတာေတြက သူ႕မွာရွိေနတဲ့အခါ ဒီလိုပဲ တစ္ကိုယ္ရည္တည္းေနရတာေပါ့...။ ဒီလိုပဲ သားရဲ႕ ဘ၀မွာ ၿပီးျပည့္စံုမႈမရွိတဲ့အခါ စိတ္အားငယ္တတ္တယ္ သိပ္ငယ္တတ္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ထက္သာတဲ့လူေတြကို ၾကည့္ၿပီး အားက်လို႕ အဲ့ဒီလို စိတ္မ်ဳိးျဖစ္တတ္တာပါ...။ ကိုယ္ထက္သာတဲ့လူေတြကို အားမက်ရင္ စိတ္ေရာဂါ ျဖစ္စရာမရွိဘူးေပါ့ကြယ္...။ ဘ၀မွာေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ ႏိုင္မႈရွိရင္ လမင္းၾကီးလိုပဲ ဘာမွမလိုအပ္ပဲ ေနႏိုင္လာပါလိမ့္မယ္...။ သား ႀကီးလာတဲ့အခါ သားထက္သာတဲ့လူေတြကို ေတြ႕ရင္ အားက်ဖို႕မလိုဘူး သား ေလးစားတတ္ၿပီး သူ႕လိုျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ထားေလးပဲ ရွိဖို႕လိုအပ္တယ္...။ အဓိက မွတ္ထားေနာ္သား ေနမင္းႀကီးဟာ သူတစ္ပါးကို ေကာင္းက်ဳိးဘယ္ေလာက္ေပးေပး အေကာင္းေျပာခံရျခင္းကိုမရသလို လူတစ္ကာေတြကလည္း သိပ္မေတာင္းတၾကဘူး ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ေပးဆပ္ျခင္းက တစ္ပါးသူကို ပူေလာင္ေစလို႕ေပါ့ ဒါေပမဲ့ သူ႕ရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ လမင္းႀကီးကိုေတာ့ လူတကာေတြက အလိုရွိၾကတယ္ ေတာင္းတၾကတယ္ လူတကာရဲ႕ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ခံရတယ္ အဲ့လိုပဲ သားလည္း လမင္းႀကီးလိုျဖစ္ဖို႕ စိတ္ေကာင္းေစတနာကိုသာအဓိက ထားေနာ္...... အိမ္ေတာ့ေနာ္သားေလး မနက္က်ရင္ ေက်ာင္းသြားရအံုးမယ္...

                            အူး.........အူး..............အု! ေခြးေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမအူႏိုင္တဲ့ ဒီလိုလမိုက္ည ဘယ္သူကမ်ား လက္သရမ္းလို႕ ေကာင္းကင္ကို မီးလံုးေတြခ်ိတ္ဆြဲ မဲေမွာင္ေနေအာင္ အေရာင္ခ်ယ္ခဲ့လည္းမသိ။ ဖဲ၀ိုင္းက အိမ္အျပန္ ဖိနပ္တစ္ရံေပ်ာက္ခဲ့တယ္...။ ေသခ်ာတယ္ ေစာရမင္းသားႀကီး ငတက္ျပား အလစ္သုတ္သြားတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္..။ သန္းေခါင္ယံလမိုက္ညမွာ ပုဆိုးစလြယ္သိုင္းနဲ႕သူရဲေကာင္း ငါ...ငါ ကိုင္တုတ္ ၾကြားလံုးထုတ္ေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ လမ္းေဘး၌သာ ပက္လက္လန္၏.......

                         ေနမင္းႀကီးဟာ ညင္သာသေယာင္နဲ႕ ပူေလာင္ေသာဒဏ္ျဖင့္ လူအမ်ားကို လွည့္စားရက္ေလသည္။ တစ္ေန႕၌ ခရီးသြားတစ္ေယာက္သည္ ေႏြရာသီရဲ႕ ပူေလာင္အိုက္စပ္မႈဒဏ္ကို ခဏသာေျဖေဖ်ာက္ေစဖို႕ ခရီးတစ္ေထာက္အျဖစ္ ခိုနားဖို႕ရာ ေနရာရွာလိုက္တဲ့အခါမွာ ႀကီးမားတည္တံ့ၿပီး အရိပ္အာ၀ါသေကာင္းမြန္ေသာ ေညာင္အိုပင္ႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္ ထို ခရီးသြားဧည့္သည္မွာ အားရ၀မ္းသာစြာျဖင့္ ေညာင္ပင္ႀကီးေအာက္၌ ရွိေသာ ေရအိုးစင္ နားသို႕ကပ္ကာ ေရတစ္ခြက္ကို ခပ္၍ ေမာ့ခ်လိုက္ၿပီး ေညာင္ပင္ေျခရင္း၏ တစ္ေနရာ၌ သက္သာစြာ အပန္းေျဖေနပါသည္...။ ထိုအခ်ိန္၌ ထိုခရီးသြားဧည့္သည္လို ေနာက္ထပ္ခရီးသြားဧည့္သည္မ်ား တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မိတ္ဖြဲ႕ၾက၊ ေပ်ာ္ပါးၾက၊ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေျပာၾက၊ စားၾကေသာက္ၾကသည္။ မိုးရာသီဆိုရင္ျဖင့္ ခရီးသြားမ်ားမွာ မိုးခိုစရာအျဖစ္ ေညာင္အိုပင္ႀကီးဆီသို႕ ခိုနားသလို ေႏြရာသီဆိုရင္လည္း အရိပ္ခိုအပန္းေျပၾကသည္..။ ခရီးသြားမ်ားမွာ အရိပ္ခိုရံုမဟုတ္ပဲ ေညာင္ပင္ႀကီးရဲ႕ အကိုင္းအလက္ေတြကို ခ်ဳိးၾက မစင္စြန္႕ၾက စသည့္တို႕ ၿပဳလုပ္ေသာ္လည္း ေညာင္ပင္ႀကီးမွာ အျပစ္မဖို႕ပဲ ၿပံဳးၿပံဳးေလးတာ ၾကည့္ေနခဲ့ပါသည္..။ ခရီးသြားေတြ ၀င္ခ်ည္ထြက္ခ်ည္ၿပဳလုပ္ေနသည္ကိုပဲ ၀မ္းသာၾကည္ႏွဴးပီတိျဖစ္ေနပါေတာ့သည္....။ သို႕ေသာ္လည္း အခ်ိန္တန္လာေတာ့ ခရီးသြားဧည့္သည္တို႕မွာ လိုရာခရီးသို႕ ထြက္ခြာသြားၾကသည္...။ ေနာက္ဆံုးက်န္ခဲ့သည္က ေညာင္အိုပင္ႀကီးနဲ႕ ေရအိုးစင္ေလးသာ......

ဒီသီခ်င္းေလးဟာ.... ခြဲခြာရျခင္း၊ လြမ္းေမာျခင္း၊ ခ်စ္ေသာသူနဲ႕ ျပန္မဆံုျဖစ္တဲ့အခါ ပူေလာင္ရျခင္းကို ကိုယ္စားၿပဳထားတဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ က်ေနာ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိပါတယ္...။ Big Bag အဖြဲ႕ထဲက Vႏိုထြန္း ခံစား ေရးစပ္သီဆိုထားတာေလးပါ...

{ကိုေဇာင္း}

ေကာင္ေလး။ ။ ေပ်ာ္စရာေတြ မရွိတဲ့ငါဟာ ေက်ာက္တံုးလိုပဲ… ဒါေပမဲ့ လြမ္းစရာေတြကိုေတာ့ မလိုခ်င္ဘူး...

ေကာင္မေလး။ ။ ေ၀းေနရလို႕ လြမ္းတယ္ဆိုတာ မလိုခ်င္ပဲရတဲ့ ေရာဂါပါ…. ဒါေပမဲ့
ေကာင္ေလးကို လြမ္းေနသမွ် ခ်စ္ေနရလို႕ ေပ်ာ္တယ္…။ ညစဥ္ ေကာင္ေလးရဲ႕ အသံကိုၾကားတိုင္း မခံႏိုင္ေအာင္လြမ္းမိတယ္…

ေကာင္ေလး။ ။ လြမ္းစရာေတြရဲ႕ေနာက္မွာ ေကာင္မေလးရဲ႕ အၿပံဳးေလးေတြက အလြမ္းကို သက္သာေစတယ္…

ေကာင္မေလး။ ။ ေကာင္မေလးရဲ႕အသက္နဲ႕ထပ္တူ ေကာင္ေလးကို တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတာ…..

ေကာင္ေလး။ ။ အတူဆံုခ်ိန္တိုင္းမွာ ရင္ခုန္သံေတြက ပင္လယ္လိုပဲ လႈိင္းထန္တယ္…

ေကာင္မေလး။ ။အတူဆံုရင္ ဘာမွမသိေတာ့ဘူး အခ်ိန္ကုန္သြားမွာ ေၾကာက္မိတယ္.. မေတြ႕ရရင္ စဥ္းစားၿပီး ရင္ခုန္တယ္…

ေကာင္ေလး။ ။ မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ ကိုယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ရင္ခုန္ရအံုးမွာမို႕… မ်က္လံုးေလးကို မွိတ္လို႕ အိပ္လိုက္ပါေတာ့ ေကာင္မေလး….

ႏႈတ္ဆက္ျခင္းေတြနဲ႕ ေ၀းခဲ့ၾကရတယ္… တစ္လမ္းလံုးႏႈတ္ဆိတ္စြာနဲ႕ ရင္တြင္းမွာ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြဟာ ေ၀းရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းပါ……။
ေတြ႕ဆံုျခင္းေတြမွာ ဘာရယ္မဟုတ္ေပမဲ့ ၾကာလာေတာ့လည္း အမွတ္တရေတြ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ နဲ႕ ရစ္ပတ္ခ်ည္ေႏွာင္မိတဲ့အခါ ရင္နစ္ေအာင္ ၀မ္းနည္းမႈေတြနဲ႕အတူ လြမ္းျခင္းေတြကုိ ရရွိခဲ့တယ္..။ ထိန္းခ်ဴပ္ထားလည္းပဲ ပြင့္အန္ေပါက္ထြက္လာတဲ့ ဒီမ်က္ရည္ေတြဟာ ႏႈတ္ဆက္မ်က္ရည္ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူးေလ…။ ဘယ္သူ႕ကို ျပန္ၿပီးေျပာရမလဲ ရင္နစ္ေအာင္ လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း ဘယ္သူ႕ကို ျပန္ၿပီးေျပာရမလဲ ရင္နစ္ေအာင္၀မ္းနည္းလို႕က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြေၾကာင္း…။ တစ္ခ်ိန္က အတူသြား အတူလာ စၾကေနာက္ၾက စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္ခဲ့ၾက နဲ႕ ခုႏွစ္လႊာက အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကတယ္…။ အခုေတာ့ ဒီအခန္းက်ဥ္းေလးထဲ တစ္ေယာက္တည္း စိတ္အားငယ္စြာ နဲ႕ လြမ္းေဆြးတမ္းတေနမိတယ္..။ ကန္ေဘာင္ ေပၚက ေပ်ာ္စရာေတြ ဆိပ္ကမ္းေပၚက ေပ်ာ္စရာေတြ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြဟာ အခုေတာ့ အမွတ္တရ အျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္..။ ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေတြထဲက “အတူရွိခ်ိန္မသိသာေပမဲ့ ေ၀းသြားတဲ့အခါ သိသာပါတယ္” ဆိုသလိုပါပဲ ေ၀းသြားမွပဲ တမ္းတမိတယ္ လြမ္းမိတယ္ ၀မ္းနည္းတမ္းတမိတဲ့အခါ မ်က္ရည္က်မိတယ္ စိတ္ဓါတ္ေပ်ာ့ညံ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြေၾကာင့္ အခုေတာ့ တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ေယာက္တည္း ရင္နစ္ေအာင္ လြမ္းေနရၿပီေလ….

{ZaunG}