စိ္တ္ညစ္ပါတယ္
လိပ္ျဖစ္တာ အခြံထူလို႕
စိတ္ရယ္တဲ့ရႈပ္ပါမွ
သပြတ္အူကို အ“စ”ရွာရသလို
တစ္ဘူ(ဗူ)ေပၚ တစ္ဘူ(ဗူ)ဆင့္တယ္
ကံရယ္တဲ့ အခြ်န္နဲ႕မ
စိတ္ရယ္တဲ့ ညစ္ကာမွ
မေသာက္ပဲ ခြက္ကပ္နဲ႕မူး အ႐ူးလို႕ေတာင္ေျပာခံရ
ကံဆိုးမိုးေမွာင္ ေခြးလိုက္လို႕ေဟာင္ေတာ့
ပုဆိုးဆြဲကာ အလြတ္ေျပးရတယ္
ေသဟဲ့ နႏၵိယရဲ႕
လသာညမွာ ဖိနပ္ေပ်ာက္ ကံရယ္တဲ့ ဆိုးရြား
ဆြမ္းခံရင္းငွက္သင့္ ေလသလား
လသာညထဲ သရဲေျခာက္
ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္
အလကၤာမေျမာက္တဲ့ ဒီအခ်ိန္ေတြထဲ
စိတ္ပိန္ လူပမ္း သိမ္ငယ္စိတ္က အစိုးမရပါတကား...။
{ZaunG}


ကုိေဇာင္း ကဗ်ာက တမ်ိဳးေလးပါလား .. မိုက္တယ္ဗ်...
ကဗ်ာ က ျမန္မာဆန္သဗ်
ဒီလိုကဗ်ာမ်ိဳးက ရွားတယ္ဗ်
ဖတ္ရတာ ေက်းဇူး