ေဇာင္း

ကမာေကာင္ေလးေတြ ငိုတဲ့အခါ
ပုလဲျဖစ္သြားသတဲ့...

အဲ့ဒီ ပုလဲကို သီကံုးလို႕
ၾကင္သူ လည္တိုင္ထက္၀ယ္
ဆြဲေပးဖို႕ စိတ္ကူးေတြရွိခဲ့ဖူးတယ္...

လြမ္းလို႕ တမ္းတ ငိုခဲ့ရတဲ့ေန႕ေတြမွာ
ငါဟာ ကမာေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ေပါ့

ပုလဲမထြက္လာပဲ
ကဗ်ာေတြသာ ထြက္လာခဲ့တယ္..

အို.... အၾကင္သူ
ပုလဲဆိုတာ ကမာေကာင္ေလးေတြရဲ႕ မ်က္ရည္မို႕
သူတစ္ပါးမ်က္ရည္ကို အလွမဆင္ရက္ပါဘူး

ငါ့ရဲ႕ရင္တြင္းထုတ္လုပ္
ခံစားမႈကဗ်ာေတြအတြက္ ခံစားမႈတိုက္ဆိုင္ေနမယ္ဆိုရင္ ...

ပုလဲတစ္လံုး ရႊဲတစ္လံုး နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
၀ိုင္တစ္ခြက္နဲ႕ အနားကမင္း နတ္ျပည္ျဖစ္ ခ်က္ျခင္း....