ထယ်ဝါမှု​ေတွ နတ္တိနဲ့​
ဆီမီး​ခွက်​ေတွ ကိုယ်စီ
ထွန်း​ညှိလို့​ရယ်

မီး​စာမကုန်ခင်
အလင်း​ေရာင်ကို ပိတ်လို့​
​ေစာ​ေစာအိပ်ကာ
မိုး​လင်း​ဖို့​ကို ​ေစာင့်​ြကရင်း​နဲ့​

ဝမ်း​တစ်ထွာဆိုမှ
တစ်ကယ့်​ကို တစ်ထွာ​ေလး​ပါ
ဒါ​ေပမဲ့​ အနံ​ေသး​ကွင်း​ကျယ်

နဖူး​က​ေချွး​
​ေြခမကျရင်း​ေပါ့​

တစ်ချို့​တစ်ချို့​ေတွ
လူ​ေပါ်လူ​ေဇာ် လုပ်တတ်ြကတယ်

ထမင်း​တစ်လုတ်ကို လုယက်စား​သလို
ခက်ထန်မှု​ေတွနဲ့​ မျက်နှာြကီး​ရာ ဟင်း​ဖတ်ပါြကတယ်

မတူရင် မတုရဘူး​လား​
အား​လံုး​ဟာ လူထဲက လူပါပဲ

သူများ​ထက်ထူး​လို့​
နဖူး​မှာ ဂျိုမ​ေပါက်ြက
အား​လံုး​ဟာ ပခံုး​ြကား​က ​ေခါင်း​တစ်လံုး​နဲ့​...

တစ်ချို့​ေတွက ရိုင်း​စိုင်း​ြကတယ်
တစ်ချို့​ေတွက ြကီး​နိုင်ငယ်ညှင်း​
တစ်ချို့​ေတွက မျက်နှာလွဲခဲပစ်
တစ်ချို့​ေတွက အတ္တချင်း​ြပိုင်တတ်ြကတယ်
တစ်ချို့​ေတွက ပကာသနကို မက်​ေမာတတ်ြကတယ်
တစ်ချို့​ေတွက ဂုဏ်ရည်မတူရင် မတူမတန်နဲ့​ရယ်

လူဆိုတာ အတ္တနဲ့​
​ေရာင့်​ရဲတင်း​တိမ်မှု ကင်း​မဲ့​ြကတယ်

ဒါဆို
ရ​ေလ ယူ​ေလ
ရ​ေလ လို​ေလ
အို..... တ​ေစ္ဆ
{​ေဇာင်း​}