ညကအလွန်ကို
တိတ်ဆိတ်​ေနလျှက်......

ပုရစ်​ေတွလည်း​ ​ေတး​သီလို့​
​ေလ​ေြပ​ေတွလည်း​ လူး​လွန့်​ေခါက်ြပန်
​ေြပး​လွှား​ေဆာ့​ကစား​ရင်း​....

ခပ်ဖွဖွ​ေလး​ အုပ်မိုး​ခံထား​ရတဲ့​
တိမ်တိုက်​ေတွရဲ့​ အထက်က လမင်း​
​ေပျာက်ကွယ်​ေနဆဲ...

ဒါ​ေပမဲ့​
ဒီည​ေလး​ဟာ လမင်း​ေပျာက်​ေန​ေပမဲ့​
​ေလ​ေြပ​ေအး​ေအး​ေလး​ေတွ​ေြကာင့်​
ရင်ကို​ေတာ့​ ​ေအး​မျှ​ေစခဲ့​တယ်...

ထို့​အတူပါပဲ
လမိုက်ညလို ငါ့​ရဲ့​ ဘဝက
မနက်ြဖန်ဆိုတဲ့​ သပွတ်အူအ​ေတွး​ထဲ
အ​ေဖာ်မဲ့​စွာ​ေပါ့​

ြပန်​ေတွး​ြကည့်​ေတာ့​
​ေကျာ်ဟိန်း​ သီချင်း​ထဲကလို
“တစ်​ေယာက်တည်း​လား​ေမး​ေတာ့​
ငါတစ်​ေယာက်တည်း​ပါပဲ”

တစ်ခါတစ်ရံမှာ
ြကယ်​ေတွမရှိပါပဲနဲ့​
လျပ်တြပက်​ေပါ်ထွက်လာတဲ့​ အလင်း​တန်း​တစ်ခု

ြကယ်​ေြကွတယ် ​ေအာက်​ေမ့​လျှက်​ေပါ့​
ဆုတစ်ခုကို ဤသို့​ေတာင်း​မိလိုက်တယ်

ရင်ကို အပ်နှင်း​ ြမား​တစ်စင်း​အလား​
စူး​ရှနစ်ဝင် ​ေဖာ်ကျူး​ရင်း​နဲ့​
လွမ်း​ရင့်​ရင့်​ ​ေလ​ေြပ​ေတွြကား​
နှလံုး​သား​ တစ်စံု စ​ေတး​ခံရြခင်း​မှ
ကင်း​လွတ်ပါရ​ေစ........